جلد هفتم تقديم‌نامه ياد باد آن روزگاران دل‌سوخته ما پروانهء ناپرواى رخت بود كلامت بر جان مىنشست و چشم‌ها به لب‌هاى شكرخايت دوخته بود . تو به ما مهر مىورزيدى و ما به جان مشتاق تو بوديم . سرخوش آمدى و آرام رفتى و در سوگت خون از مژه‌ها پاليد . تقديم به امام فقيد سلاله پاك زهرا ( س ) خمينى كبير سيد محمد موسوى